Vergeten groente: snijbiet

 

Zoals ik jullie enige tijd geleden al vertelde, heb ik onlangs mijn Eritrese overburen een paar uur opgevangen toen zij zich buitengesloten hadden. Als dank kreeg ik een tas vol lekkers uit hun moestuin. Paprika’s, groene pepers en een mysterieuze bladgroente. Na even googlen kwam ik erachter dat het om warmoes, oftewel snijbiet ging. Heel grappig, want het deed me meteen denken aan bureau Warmoesstraat uit de boeken van Appie Baantjer. 😀

Het is een vergeten groente met een aardse smaak, die je op verschillende manieren kunt klaarmaken. Ik koos voor het onderstaande recept:

Pasta met snijbiet (4 personen)

  •  750 gram verse snijbiet (liefst een variant met dunne stengels)
  • 400 gram pasta, bijvoorbeeld tagliatelle, penne of spaghetti
  • 100 ml room of 75 g roomkaas
  • een paar handjes pijnboompitten
  • 200 gram kipblokjes of spekjes.
    Bereidingswijze: Bereid de pasta volgens de aanwijzingen op de verpakking. Rooster de pijnboompitten kort zonder olie in de wok zodat ze bruin kleuren en doe ze even in een apart bakje. Bak de kipblokjes kort even aan in wat olijfolie in een aparte pan, of in dezelfde wok. Leg ze dan daarna even apart in een bord met wat aluminiumfolie erover. Snijd de stengels van de snijbiet in dunne plakjes en de bladeren in enkele stukken. Wok de snijbiet zoals hierboven beschreven in 10 minuutjes beetgaar en giet eventueel overtollig vocht weg. Meng op laag vuur de room of smeltkaas door de snijbiet en maak het af met de kip of spekjes, wat zwarte peper en de pijnboompitten. Serveren met geraspte oude kaas voor wat extra pit.

Werkelijk waar, ik begrijp niet waarom deze groente niet gewoon in de supermarkt of bij de groenteboer te koop is. Het is een hele toegankelijke smaak en Maxi-man en ik hebben onze vingers erbij opgegeten. Mini-man was er minder van gecharmeerd, maar ja hij zit in de fase dat hij ’s morgens in de supermarkt zegt dat hij vissticks wil eten, maar ’s avonds zijn neus ervoor optrekt.

Dit recept is wat ons betreft zeker voor herhaling vatbaar. Toch ga ik van het restant van de snijbiet een ander recept maken. Een stamppotje. Wordt smakelijk vervolgd! 😉

Posted in 100% Vrouw, Gezonde Vrouw, HuisVrouw | Tagged , , , | Leave a comment

Bumba verhuizing

Afgelopen week las ik een oproep op Facebook van een moeder die een specifiek Bumba knuffeldoekje voor haar dochter zocht. Dochter was zowel haar standaard Bumba als haar reserve exemplaar verloren. Deze knuffeldoekjes zijn wel overal verkrijgbaar, maar de fabrikant wijzigt zo nu en dan het poppetje enigszins. En dan heb je een probleem! Toevallig hadden wij twee reserve exemplaren in de kast liggen, die afgekeurd waren vanwege een te dik hoofd. Tja, daar kan Bumba natuurlijk ook niets aan doen. 😉

Ik heb toen aan Mini-man gevraagd of de twee afgekeurde Bumba’s bij het verdrietige meisje mochten wonen. En onze kanjer vond het meteen goed! Ik heb ze lekker gewassen, zodat ze fris konden verhuizen. De oproep was inmiddels verdwenen, dus ik heb een oproep geplaatst of de bewuste moeder contact met me wilde opnemen. En dat deed ze nog dezelfde dag.

Vandaag kwamen moeder en dochter de Bumba’s ophalen. Mini-man pakte zelf de poppetjes en gaf ze aan het tweejarige meisje. “Alsjeblieft en graag gedaan,” zei hij erbij. *smelt* Het meisje was heel verlegen, maar drukte de Bumba’s tegen haar borst, stak haar duim in haar mond en begon meteen te knuffelen. Ze waren goedgekeurd!! De moeder en ik kregen allebei tranen in ons ogen, van deze geweldige overdracht. Mini-man was heel erg stoer en kreeg van de moeder een zak strooigoed en sinterklaasschuimpjes. Daarvan mocht hij natuurlijk meteen snoepen, want dat had hij dik verdiend. Ik ben megatrots op onze kanjer!

Posted in 100% Vrouw, Moeder De Vrouw | Leave a comment

Buitengesloten

Afgelopen week stond ik met mijn buurvrouw te kletsen, toen onze Eritreese overbuurman ons aansprak. In zijn beste Nederlands legde hij uit dat hij zijn huis niet in kon en of wij wilden helpen. Mijn buurvrouw nam meteen een afwerende houding aan. Waarschijnlijk is Eritrea te ver van haar bed, ondanks dat het maar de overkant van de straat is.

Dus ik mee met mijn overbuurman. In de achtertuin zat zijn vrouw op een tuinstoel, diep weggedoken in haar winterjas, te koukleumen. De tuin zag er verbazingwekkend netjes uit. Als je de voorkant van het huis met de dichtgetrokken verkleurde overgordijnen ziet, verwacht je geen netjes betegeld plaatsje, vrij van onkruid, waar wat kippen in een kleine ren scharrelen. Blijkbaar ben ik ook niet vrij van vooroordelen. 😉  De buurman liet me zien wat het probleem was. Bij het op slot draaien van de achterdeur, was de grendel aan de binnenzijde dichtgevallen. Het was voor zijn Nederlandse taalniveau te complex om dat uitgelegd te krijgen aan de juiste instanties aan de telefoon, dus ik ging maar een rondje bellen. Woningstichting, aannemer en slotenmaker heb ik aan de telefoon gehad. De slotenmaker was bereid om meteen te komen, dus ik liet het echtpaar in de achtertuin achter en ging naar huis. Al snel reed de slotenmaker de straat in en na enige tijd zag ik hem ook weer weggaan. De situatie leek opgelost.

Niets bleek minder waar. Een half uur later stond de overbuurman met zijn zoontje aan de deur. De slotenmaker was niet in staat geweest om de deur open te maken zonder schade te maken. Aangezien het een huurhuis is en hij geen opdracht had gekregen van de woningstichting, was hij onverrichterzake weer vertrokken. Gelukkig had hij wel de woningstichting op de hoogte gebracht, zodat die de aannemer konden inseinen. Na een kort telefoontje werd mij duidelijk dat de aannemer pas na een uur of twee kon komen. Dat zou betekenen dat het onfortuinlijke echtpaar in totaal vier uur buiten zouden door moeten brengen. Dat was in deze kou echt te lang, dus ik heb ze uitgenodigd om thee te komen drinken om een beetje op te warmen. Weet je hoe lang twee uur duurt als je een gesprek moet voeren met twee mensen die je nauwelijks kent en die gebrekkig Nederlands spreken? Pfff, het was echt een opgave, maar ik realiseerde me dat ik het ook fijn zou vinden als iemand mij binnen zou laten wachten als ik in dezelfde situatie zou zitten. Bovendien is het eigenlijk ook wel geweldig om op deze manier je niet Nederlandse overburen beter te leren kennen. Gelukkig kon het echtpaar weer snel naar binnen toen de aannemer was gearriveerd. Eind goed al goed.

Een dag later stond de buurman met een grote glimlach en een flinke tas groenten op de stoep. Die had hij uit zijn moestuin gehaald voor mij, om te bedanken. Wat heerlijk om op deze manier elkaar te helpen en de vrijgevigheid van een andere cultuur te mogen ervaren. De inhoud van de tas stelde me wel voor een raadsel, maar daarover volgende keer meer.

Posted in 100% Vrouw, HuisVrouw | Tagged , , | Leave a comment

Slapen onder de sterren

Wij gaan  niet heel vaak een nachtje weg. Met twee mannen in huis die het liefst in hun eigen bed slapen en onbekende situaties uit de weg willen gaan, is een keertje logeren op zijn zachtst gezegd een uitdaging. Toch wilde ik deze herfstvakantie ergens naar toe. Lekker weg in eigen land, zal ik maar zeggen. Gewoon omdat het kan én om nog even van het heerlijke weer te genieten. Mijn oog viel op de Sterrenkubus gelegen op Erfgoed Bossum in Lattrop, Twente. 

Een Sterrenkubus is een ingenieus klein huisje van 9 m2, maar van alle gemakken voorzien. Een zithoek, kitchenette, toilet en douche bevinden zich op de begane grond. Met een laddertje klim je naar een vlonder waar zich een tweepersoonsbed bevindt met een koepel in het dak. Zo slaap je letterijk én figuurlijk onder de sterren. Het huisje is ook voorzien van een telescoop met uitleg, zodat je de sterrenhemel ook van dichtbij kunt bewonderen.

Het eerste contact met Erfgoed Bossum verliep niet helemaal lekker. Ondanks dat ik via Groupon had gereserveerd, kreeg ik een mail dat er sprake was van een overboeking. Teleurstelling, want we moesten een andere datum kiezen en zouden dan niet in de herfstvakantie kunnen gaan. Maxi-man moest dat op zijn werk verifiëren, maar uiteindelijk kon ik een andere datum doorgeven. Het antwoord daarop was dat we tóch de oorspronkelijk datum konden komen. Fijn natuurlijk, maar het was wél weer even schakelen in ons hoofd.

Om een lang verhaal kort te maken, we  hebben uiteindelijk genoten van de prachtige omgeving en het leuke huisje. Sterren hebben we niet gezien, het was te bewolkt. Het eten wat we besteld hadden (stoofpotje, pannenkoeken en een ontbijtmand) was heerlijke en perfect geregeld. Mini-man heeft genoten van het slapen op de vlonder, want dat was wel een stoer avontuur. De schommel die aan een grote boom hangt, vond hij helemaal geweldig en de dieren hebben stuk voor stuk een aai van hem gehad.

Wat wel jammer was, is dat we een bezoekje aan de Cosmos Sterrenwacht gepland hadden, maar die gingen pas om 14.00 uur open, terwijl we om 11.00 uur moesten uitchecken. Dat was niet zo handig gepland van ons. Als alternatief zijn we naar belevingsmuseum Wonderryck, wat ook een ontzettende leuke beleving was.

Ondanks wat tegenslag, was dit zeker voor herhaling vatbaar. Misschien de volgende keer in een lodgetent, want dat lijkt me ook erg leuk! 😀

Posted in 100% Vrouw, Moeder De Vrouw, Vrouw van | Tagged , | Leave a comment