Agge ma leut èt!

Hier in ons Brabantse land viert het overgrote deel van de inwoners carnaval. In het verleden heb ik als Zeeuwse ook wel carnaval gevierd. In mijn jeugd gingen we dan naar Limburg, waar mijn tante woont. Mijn moeder komt oorspronkelijk uit Oeteldonk, dus zij is wel met carnaval opgegroeid en zij wilde deze traditie graag doorgeven. In het overwegend Protestantse Zeeland wordt het vooral als een heidens (lees : Katholiek) feest beschouwd. In mijn twintiger jaren ben ik wel met vrienden carnaval wezen vieren in het Krabbegat. Daar heb ik hele leuke en fijne herinneringen aan.

Sinds ik in het Oosten van Brabant woon, vier ik eigenlijk geen carnaval meer. Waar dat door komt, weet ik eigenlijk niet. Waarschijnlijk omdat Maxi-man en ik hier niet veel vrienden hebben wonen en degenen die hier wonen zijn ook niet van die carnavalgangers. Het komt bovendien op mij over als een kliekje dat elkaar allemaal van ‘vreuger’ kent. Ondanks de Brabantse gastvrijheid, kom je daar zo maar niet tussen. En het is het me niet waard om daar energie in te steken.

Wat ik dan wel weer grappig vind aan dit jaarlijkse festijn, is dat de meeste feestgangers volgens mij geen idee hebben dat de oorsprong van carnaval in religie ligt. Hoewel aangenomen wordt dat er voor de komst van het Christendom als soortgelijke feesten gevierd werden, wordt carnaval toch vaak gekoppeld aan de vastentijd voorafgaand aan Pasen, waarin 40 dagen geen vlees gegeten mocht worden door Katholieke gelovigen (Bron: IsGeschiedenis). Maar ach, wat maakt het ook uit, ‘Agge ma leut èt!’

 

This entry was posted in 100% Vrouw. Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge