Niet te bedwingen jeukende schrijfkriebeldrang

Vijf jaar lang heb ik een weglog bijgehouden. In het begin dagelijks, en later om de dag. De weblog ging over mijn ziekte kanker. Nu is dat sowieso een garantie voor veel volgers, want andersmans leed verkoopt! Dit weblog heb ik een jaar of zes geleden afgesloten. Ik had er genoeg van en ik was er aan toe om de kanker er alle gevolgen daarvan uit mijn leven te bannen. Ook mijn dagelijkse berichtjes.

Toch kruipt het bloed waar het niet gaan kan. Zeker nu ik als voormalig tekstschrijver arbeidsongeschikt op de bank zit, kriebelen mijn vingers om ze over het toetsenbord te laten zweven. Vaak wordt gezegd dat ik een boek zou moeten schrijven over de kanker, maar ik zie er als een berg tegenop om alle herinneringen weer te herbeleven. Bovendien kon ik op mijn weblog de meest persoonlijke gebeurtenissen weglaten, zonder dat het storend was. Dat kan mijns inziens in een boek niet. Geen boek dus. Maar wat dan wel. Weer een nieuw weblog. Nou, deze poging is vooralsnog jammerlijk mislukt…

Het is echt niet dat ik niets meegemaakt heb, maar ik ben huiverig geworden voor het delen van mijn persoonlijke belevenissen. Nadat ik hersteld was en mijn vriend ontmoette heb ik tegen hem gezegd dat ik op zoek was naar sleur. Nou, dat heb ik dubbel en dwars gekregen! Heerlijk! Maar het is moeilijk om lezers daarmee te boeien. Toch ga ik weer een poging wagen. Als je jeuk hebt, moet je krabben, toch? Schrijf ik niet voor anderen, dan schrijf ik wel voor mezelf. En jij mag meelezen 😉

This entry was posted in 100% Vrouw and tagged , , . Bookmark the permalink.

6 Responses to Niet te bedwingen jeukende schrijfkriebeldrang

  1. Jolanda Toet says:

    Hoi! Ik ken je vorige blog niet, dus helemaal blanco en nieuw hier. Wel herken ik dat je je niet meer (volledig) kan identificeren met een (zeer) goed gelezen, vorig blog… Mijn vorige blog Consuminderen met Pleizer past ook niet meer bij me en daarom ben ook ik een nieuw blog begonnen; jolandatoet.nl/blog. Beste lastig… Kom je een keer een kijkje bij me nemen? O ja, ik schrijf over alle mooie (en soms minder mooie) aspecten van het leven! ♥

  2. Lodi says:

    Super goed dat je het gewoon weer gaat proberen. Niets fijners dan schrijven ( vind ik dan he!). Je hebt een heftige tijd gehad en ook sleur verhalen kunnen heerlijk lezen zijn voor anderen. Welkom terug!

  3. Margareth says:

    Idd krabben met die handel ! En ik lees natuurlijk erg graag mee 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge