Buitengesloten

Afgelopen week stond ik met mijn buurvrouw te kletsen, toen onze Eritreese overbuurman ons aansprak. In zijn beste Nederlands legde hij uit dat hij zijn huis niet in kon en of wij wilden helpen. Mijn buurvrouw nam meteen een afwerende houding aan. Waarschijnlijk is Eritrea te ver van haar bed, ondanks dat het maar de overkant van de straat is.

Dus ik mee met mijn overbuurman. In de achtertuin zat zijn vrouw op een tuinstoel, diep weggedoken in haar winterjas, te koukleumen. De tuin zag er verbazingwekkend netjes uit. Als je de voorkant van het huis met de dichtgetrokken verkleurde overgordijnen ziet, verwacht je geen netjes betegeld plaatsje, vrij van onkruid, waar wat kippen in een kleine ren scharrelen. Blijkbaar ben ik ook niet vrij van vooroordelen. 😉  De buurman liet me zien wat het probleem was. Bij het op slot draaien van de achterdeur, was de grendel aan de binnenzijde dichtgevallen. Het was voor zijn Nederlandse taalniveau te complex om dat uitgelegd te krijgen aan de juiste instanties aan de telefoon, dus ik ging maar een rondje bellen. Woningstichting, aannemer en slotenmaker heb ik aan de telefoon gehad. De slotenmaker was bereid om meteen te komen, dus ik liet het echtpaar in de achtertuin achter en ging naar huis. Al snel reed de slotenmaker de straat in en na enige tijd zag ik hem ook weer weggaan. De situatie leek opgelost.

Niets bleek minder waar. Een half uur later stond de overbuurman met zijn zoontje aan de deur. De slotenmaker was niet in staat geweest om de deur open te maken zonder schade te maken. Aangezien het een huurhuis is en hij geen opdracht had gekregen van de woningstichting, was hij onverrichterzake weer vertrokken. Gelukkig had hij wel de woningstichting op de hoogte gebracht, zodat die de aannemer konden inseinen. Na een kort telefoontje werd mij duidelijk dat de aannemer pas na een uur of twee kon komen. Dat zou betekenen dat het onfortuinlijke echtpaar in totaal vier uur buiten zouden door moeten brengen. Dat was in deze kou echt te lang, dus ik heb ze uitgenodigd om thee te komen drinken om een beetje op te warmen. Weet je hoe lang twee uur duurt als je een gesprek moet voeren met twee mensen die je nauwelijks kent en die gebrekkig Nederlands spreken? Pfff, het was echt een opgave, maar ik realiseerde me dat ik het ook fijn zou vinden als iemand mij binnen zou laten wachten als ik in dezelfde situatie zou zitten. Bovendien is het eigenlijk ook wel geweldig om op deze manier je niet Nederlandse overburen beter te leren kennen. Gelukkig kon het echtpaar weer snel naar binnen toen de aannemer was gearriveerd. Eind goed al goed.

Een dag later stond de buurman met een grote glimlach en een flinke tas groenten op de stoep. Die had hij uit zijn moestuin gehaald voor mij, om te bedanken. Wat heerlijk om op deze manier elkaar te helpen en de vrijgevigheid van een andere cultuur te mogen ervaren. De inhoud van de tas stelde me wel voor een raadsel, maar daarover volgende keer meer.

This entry was posted in 100% Vrouw, HuisVrouw and tagged , , . Bookmark the permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge